บทที่ 169 เยี่ยมชมฟิลิป

“นิโคลัสคะ ทำไมยังไม่นอนอีก”

ไดอาน่าผลักประตูเข้าไปพร้อมรอยยิ้ม แต่กลับพบเขานั่งจมอยู่ในโซฟา มีเงาทอดลึกอยู่รอบดวงตา สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก ทว่าบรรยากาศหนักอึ้งในห้องนั้นสัมผัสได้ชัดเจน

เขาตบเบาะข้างตัวเบาๆ ไดอาน่าค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงของเธอเจือความลิงโลด “นิโคลัสคะ ฉันได้ที...